Żyj tak, jakby każdy dzień był Twoim ostatnim

Twoje serce nie bije tylko dla Ciebie. Tak naprawdę zostałeś stworzony po to, aby dawać siebie ludziom. Każda minuta spędzona z Tobą powinna być darem dla innych. I nie chodzi tu o materialność. Podaruj innym swój uśmiech, ciepłe spojrzenie, miłe słowo, a gwarantuję, że poczujesz się lepiej. 

Nie pytaj czego świat potrzebuje.

Pytaj co czyni Cię pełnym życia i rób to, ponieważ tym, czego świat potrzebuje są ludzie pełni życia.

Jesteś szczęśliwy? 

Czego Ci brakuje?

Masz miłość, masz bliskich, masz możliwości - masz wszystko.

Jesteś kowalem własnego losu, więc korzystaj z tego i kreuj własne ja. 

Bądź ambitny i pnij się w górę.

Zachowaj realizm, bo inaczej będziesz cierpiał przez swoje aspiracje.

Działaj na korzyść całej ludzkości i nie narzekaj na coś, czego Ty nie zrobiłbyś lepiej.

Nie stój w miejscu, ale rób coś dobrego.

Działaj!

Rozwijaj się!

Nie marnuj dnia!

Wykorzystuj maksymalnie każdy moment.

Bądź świadomy tego, co dzieje się wokół Ciebie.

Łam granice swoich możliwości.

Nie uciekaj przed niepowodzeniami.

Żyj i czuj.

Idź własną drogą.

Dawaj siebie innym.

Kochaj.

Szanuj.

Płacz.

Uśmiechaj się.

Krzycz.

Ryzykuj.

Żyj tak, jakby każdy dzień był twoim ostatnim.

Czytaj więcej >

Filmowo

Ostatni czas nie sprzyjał oglądaniu filmów. Zdecydowanie bardziej niż kinowe nowości interesowały mnie Mistrzostwa Świata - naprawdę seans niezapomniany. Nie zaniedbując jednak comiesięcznego przeglądu, naskrobię parę zdań na temat tego co już obejrzałam jakiś czas temu. 

Tym razem coś bardziej w klimacie komediowym. 

Czytaj więcej >

Hello autumn!

Wszyscy tacy załamani, bo lato i wakacje to już przeszłość, a przed nami chłodne jesienne dni. Już dzisiaj dało się poczuć zimny wietrzyk. Dnie robią się coraz krótsze, liście żółkną i spadają z drzew, a ja się cieszę, ze już niedługo będę mogła biegać między nimi z grabkami w szaliku i rękawiczkach. Może w końcu znajdę trochę czasu na czytanie książek, albo po prostu bezczynne siedzenie pod kocykiem, na parapecie z kubkiem kakao. Muszę też wprowadzić w życie częstsze oglądanie filmów i ogólny odpoczynek. Mam nadzieję, że się uda!

Wygrana naszych siatkarzy dała mi w końcu powód do dumy. Było to spektakularne widowisko. Tak wielu emocji nie było w poprzednich meczach. Kiedy podczas pojedynku Polska - Niemcy kaleczyliśmy tą grę, a pomimo tego szczęście nam sprzyjało, wiadomo już było jaki potencjał ma nasza drużyna. Mecz Polska - Brazylia dał nam wiele do myślenia. Popełnialiśmy banalne błędy. Przykładem był pierwszy set. Ale cóż by to był za mecz bez jego straty? Dzięki temu sytuacja stała się napięta i lekko zdeterminowała naszych Biało- Czerwonych. Trzeba nam było uświadomić, że Canarinios to silny przeciwnik. Uparci i bezwzględni nie tylko w grze, ale i po niej. Zachowanie Brazylijczyków pozostawia wiele do życzenia. Podobnie było z niektórymi Rosjanami, którzy po przegranym z nami meczu wymieniali ostre gesty z polskimi kibicami. Jedynie Niemcy zachowali klasę kulturalnym zachowaniem. Ponadto w kibicowali nam finale. Uważny obserwator mógł zauważyć, że podczas meczu przemknęli na halę i gorąco kibicowali śpiewając "SERCA W GÓRĘ BO POLSKA WYGRA MECZ"! Nam, kibicom pozostaje jedynie podziękować za walkę i super mistrzostwa. Takich chwil się nie zapomina.

Czytaj więcej >

Finał będzie nasz!

  Półfinał? Już? Ile to już meczy wygraliśmy? Wszystkie oprócz jednego. A dzisiaj przed naszą drużyną prawie że najważniejszy mecz! Walka o finał. Będą emocje, będzie się działo, trzeba oglądać. Wieczór już mam zaplanowany. Ciepła herbatka, kocyk i laptop. Idealny zestaw na dzisiejszą deszczową pogodę. 

Jak tu nie kochać tego sportu? Nasi, tak wspaniali nie pozwalają nam się nudzić. Dzisiejszy mecz to pozycja obowiązkowa dla każdego Polaka. Powinniśmy być z nich dumni i wspierać ich całym sercem. Według mnie to właśnie siatkówka powinna być sportem narodowym.

Przypominam, że rozdawajka trwa do 30 września!!!
>>klik<<

A chętnych zapraszam do akcji "Napisz do mnie"
Czekam na nowych korespondentów i listy :)

Czytaj więcej >

Nie mamy nic do stracenia

Jak naiwni są czasem ludzie. Żyją w złudzeniu, wmawiając sobie wieczny, niewzburzony niczym, wręcz stoicki optymizm. Chodzą po świecie z uśmiechem na twarzy ukrywając błędy przeszłości i wrogów. Na co dzień z reguły mili i sympatyczni, zawsze kiedy Cię zauważą, posyłają ciepłe spojrzenie. Ale kiedy przychodzi zmierzyć się z chociażby jednym negatywnym bodźcem, sypie się całe ich pozytywne nastawienie. Nagle z wielkim impetem z poza grubej warstwy skóry przykrytej kurzem wyłania się prawdziwa strona człowieka. Znasz to? Kiedy sam siebie czasem nie poznajesz? Z przyzwyczajenia już jesteś ekstrawertyczny, ale kiedy coś pójdzie nie tak jak zaplanowałeś, kiedy coś zaczyna się sypać, jak się zachowujesz? Przybierasz skorupę melancholika czy raczej wyłania się z Ciebie choleryk? 

Każdy ma inny sposób na radzenie sobie z problemami. Zwykle te problemy ograniczają się do spraw szkolnych, czasem są one uwarunkowane głębiej: miłość, rodzina, choroby. Temat rzeka. Pytanie brzmi: co robisz kiedy pewna sfera życia zaczyna szwankować? Olewasz to? Idziesz się wyżalić? Starasz się coś zmienić? Coś poprawić? Zamartwiasz się tym? 

Przecież wiesz, że nie warto... Sam sobie niszczysz psychikę. Zamiast korzystać z życia, cieszyć się najmniejszymi pozytywnymi rzeczami, dręczymy własny umysł niepotrzebnym gdybaniem. Oczyść swoją głowę z brudów, załóż różowe okulary i chodź na chwilę żyj teraźniejszością. Nie myśl o tym co było, ani o tym co będzie. Gwarantuję, że nie będziesz chciał przestać. 

Wiem, że czasami wręcz niemożliwym jest żyć beztrosko wśród niepowodzeń i problemów. Ludzka natura ma to do siebie, że sama dąży do ich rozwiązania, kiedy jak się czasem okazuje same po jakimś czasie by się rozwiązały. Nie masz jednak prawa do zadręczania się. W żądnym kodeksie nie ma przeciwwskazań by brać życie takim jakim jest. Nie wmawiajmy sobie optymizmu na siłę, bo możemy się rozczarować... Ale i nie użalajmy się nad własną niedolą kiedy wokół nas rozpościera się tak piękny świat. Nawet kiedy jest Ci źle, szukaj pozytywnych aspektów i uśmiechnij się na moment.

Cieszmy się z małych rzeczy,

bo wzór na szczęście w nich zapisany jest! 

Czytaj więcej >

Już za późno by być sobą?

Do refleksji, a co za tym idzie w moim przypadku do napisania głębszej notki nakłonił mnie nowy szkolny kolega' Nazar, który uparcie twierdzi, że nie istnieje coś takiego jak bycie sobą. 

Ja uważam inaczej.

To trzeba poczuć. Nie będzie wiedział nikt, jak to jest dopóki nie przeżyje duchowego ucisku. Są różne rodzaje wiezień psychicznych. Po pierwsze wymuszanie, po drugie presja, a po trzecie - co moim zdaniem jest n a j g o r s z e - niemożność wyrażania własnego zdania, myśli, uczuć. Żadne "rozumiem cię" tu nie pomogą... Tu nie ma nic do rozumienia. Z takiej pułapki trzeba uciekać. 

Nie istnieje własne zdanie. - powiedział Nazar - Twoja opinia to tylko zlepek opinii innych. 

Owszem - zgodziłam się - ale nikt nie posiada identycznego zlepka. Nie ma człowieka, który myślałby w każdej sprawie tak samo, jak ty. Nie ma drugiego takiego samego człowieka. Ten zlepek tworzy t w o j ą  w ł a s n ą osobowość.

Takie więzienie to kara dla duszy nadana nam nie odgórnie, lecz przez (najczęściej) bliską nam osobę. 

Wymuszanie i presja - bo ktoś czegoś od Ciebie oczekuje. I co teraz? Nie możesz zawieść? Musisz być naj... Musisz koniecznie spełnić kryteria? Nie, nie musisz! Jeżeli tego nie czujesz, nikt Cię do tego nie zmusi, bo nie ma prawa. Ty tylko możesz. Możesz stawiać sobie cele i wyzwania. 

Najgorzej jest kiedy najbliżsi Cię nie akceptują. Chcesz pokazać im jaki/jaka jesteś, ale oni nie dają Ci szansy. Słyszysz ciągle niezdrową krytykę, mającą na celu Cię urazić, a nie pomóc. Nie możesz powiedzieć czego oczekujesz, co myślisz, bo każą Ci siedzieć cicho i robić to co Ci każą. Tak to zazwyczaj wygląda. I to nie tylko na linii dzieci - rodzice, ale także chłopak - dziewczyna i na odwrót. Taka toksyczna znajomość nie ma żadnej przyszłości.

Osobiście sprawdziłam.

Nie poczujesz się sobą, jeżeli nie będziesz wolny!

Czytaj więcej >